Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

γιατί δεν σταματάει;

sterility:
how do you fight what’s inside?2014
είναι [ακόμη] μία από εκείνες τις μέρες
με την απέραντη θλίψη στα μάτια, στο σώμα, στην ψυχή.




*θα προσεύχομαι για 'σένα Α[αγαπημένη]
κι ας μην πιστεύω σε κανένα Θεό.

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

ειρωνεία.

20aliens:

Un Chien Andalou (1929) Luis Buñuel
θυμήθηκα αυτό που κάναμε συνέχεια με τα μάτια μας
κι εγώ σου φώναζα γιατί με παρέσερνες.
νόμιζα
-το αφελές ον-
πως θα γερνούσαμε γρηγορότερα έτσι.









δεν είχα συνειδητοποιήσει,καθώς φαίνεται,
πόσο ρυτιδωμένες ήταν οι ψυχές μας..

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

ασφυξία.

νιώθω πως πνίγομαι.
και η ανάσα μου μικραίνει-λεπτό το λεπτό.
νιώθω πως δεν νιώθω πια.
τι ειρωνεία! εγώ που ανάσαινα κόσμους,
τώρα να μην αντέχω να ζήσω σ'έναν μονάχα.



and if you were alive,it would be a special day,

Σάββατο, 3 Αυγούστου 2013

άραγε;

και καθώς απομάκρυνα με τ'ακροδάχτυλά μου
τ'αλμυρά ρυάκια που έρεαν από τα μάτια μου,
αναρωτήθηκα γι'ακόμη μία φορά
"μα τι προσπαθείς να σώσεις;"
μα τι προσπαθώ να σώσω;
τόσο απεγνωσμένα;
τόσο μάταια;
συνειδητοποιώ πως,
αυτό που λέει εκείνο το τραγούδι,
αληθεύει.



 



Ό,τι θυμάσαι, λένε μέσα σου ζει
Ζει και τρυπάει σαν βελόνα πικρή..

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

fair enough.

προσπαθήσαμε αρκετά.
απλώς δεν τα καταφέραμε.
ναι,κάπως έτσι θα ξεγελάμε τους γύρω μας.







όμως,τι γίνεται με το μέσα μας;

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

phobia.

ontheedgeofdarkness:

© Piotr Rosiński
κι όσες φορές προσπάθησα να σε αποβάλλω από τη μνήμη,
εσύ επέστρεφες με 'κείνο το χαμόγελο που χρόνια νοσταλγούσα.
και τυραννικά εμφανιζόσουν σε κάθε παραίσθηση και πραγματικότητα.
και άφηνες ανάσες και δάκρυα δίπλα στο μαξιλάρι.
κι ένα "συγγνώμη" που δεν ήρθε ποτέ.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2013

365 breaths.

365 ανάσες αγάπης.
μαζί σου [και πιο χώρια από ποτέ.]
πριν ένα χρόνο ήταν όλα τόσο διαφορετικά.







νομίζω μ'αγαπούσες.

Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

αυτοί είμαστε.

ήταν τόσα αυτά που ήθελα να σου πω..
αρχικά σκέφτηκα να σου μιλήσω για το κενό που άφησες
μέσα μου όταν εξαφανίστηκες..
ύστερα σκέφτηκα να σου πω πως ο πόνος έχει φύγει-ή τουλάχιστον
έτσι νιώθω όταν σε βλέπω-και πως απλώς μου λείπεις.
στο τέλος όμως κατέληξα να γυρίζω το κεφάλι
και να κάνω πως δεν σε βλέπω στα μάτια κάθε περαστικού.

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

στέκι.

γιατί αυτό το
"πνίγεις τα συναισθήματά σου και προχωράς"
δεν πιάνει σε μένα;
πώς να πνίξω τον χείμαρρο των συναισθημάτων μου;
κάθε φορά που κοιτάω το κενό σου βλέμμα πεθαίνω.
νιώθω τα μάτια σου-λεπίδα στο κενό ενός ερημωμένου "εγώ"
να με κομματιάζουν κι ύστερα απ' τα κομμάτια αναγεννιέμαι.
κάθε μέρα η ίδια κόλαση.
να ξέρεις, όμως:
όταν ζεις με αναμνήσεις είναι σαν να μην έζησες ποτέ.








θυμάσαι ρε το παγκάκι;
ακόμη νιώθω τα δάχτυλά σου επάνω μου.
κρύα χνώτα αγγίζουν το σαπισμένο ξύλο' λείπεις.

I think I saw you in my dreams.

γιατί τώρα που λείπεις,
είσαι συνέχεια εδώ

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

νιώθω κάτι,ακόμη.

 σε σκέφτομαι ακόμη,
όσο κι αν το αρνούμαι και προσποιούμαι
πως αντέχω μακριά σου.
κάθε βράδυ.
κάθε βράδυ σε σκέφτομαι.
σκέφτομαι πώς άλλαξες.
πόσο άλλαξες.
και πόσα θα έδινα για μια βόλτα με τον παλιό σου εαυτό.

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

βαδίζοντας στους αιθέρες.

θα νικάμε τους καιρούς, μαζί.
και θα περνάμε από τον ουρανό πετώντας,
σαν μια δύναμη.
γιατί θα μ' αγαπάς και θα σ' αγαπώ.
και η αγάπη είναι αρκετή για να κάνεις το αδιανόητο,
πράξη.

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

πείραμα.

ευθυγραμμίζοντας ζωές-αναπαράγοντας όνειρα.
μικρές ανάσες-στιγμιαίο κοίταγμα.
φυγή σε παράδεισο-καταδίωξη απαγορευμένου.
διώκτες του ονείρου-πλημμυρισμένα συναισθήματα.
χάος.