![]() |
| είδες τις πτυχώσεις των ματιών υγρές κι απόρησες. δεν κατάλαβες. |
όμως είναι κι αυτό, ξέρεις,
![]() |
| είδες τις πτυχώσεις των ματιών υγρές κι απόρησες. δεν κατάλαβες. |
![]() |
| ξέρεις, μερικές φορές θυμάμαι πως μ' αγαπούσες κι εσύ κι όλα φαίνονταν διαφορετικά_ |
![]() |
| και φύλαγα τα φύλλα των δέντρων που άγγιξες, για να σ' έχω πιο κοντά μου τις κρύες μέρες του χειμώνα. |
![]() | |
| -θα ταξιδέψουμε.. -μέχρι το τέλος του κόσμου; -ρε,για μας δεν τελειώνει ο κόσμος! αρκεί να είσαι μαζί μου. |
![]() |
| η πόλη γέμιζε άνθη που θύμιζαν εκείνο το καλοκαίρι. εσύ με είχες φιλήσει πρώτη φορά σε μια κρυφή γωνιά του λαιμού.. |
![]() |
| μην φοβάσαι-μην διστάζεις. άγγιξέ με. στο είχα πει και τότε: "όσο είμαι εγώ εδώ,θα σε προσέχω." |
![]() |
| διαβάζοντας τις ιστορίες μιας αγάπης δίχως τέλους κι αρχής· ατέρμονης. |
![]() | ||||||
| θυμάσαι πώς ήταν η ζωή πριν λίγους μήνες; α,όχι πολύ διαφορετική· απλώς είχα εσένα. |
![]() |
| είναι αυτό που πάντα πάντα ξέρω πώς να κρύβω τις σκέψεις πριν γίνουν συλλαβές. έτσι θα σ'έχω πάντα κοντά μου, δεν σε χάσω ποτέ. θα τα κρύβω όλα μέσα-στην αιώνια σπηλιά της ψυχής. μα, αν σε χάσω, μην τρέξεις, μην μου κρυφτείς. |
![]() |
| και ψάχνω την έξοδο, να ξεφύγω από όλους, από όλα. ίσως είναι καλύτερα στο τέλος του διαδρόμου. ναι, όταν φτάσω, θα είναι όλα εντάξει. |
![]() |
| και σήμερα, σαν να μην το 'ξερα ένιωσα τα δάκρυα να βρέχουν το πρόσωπό μου. σήμερα θα ήταν τα γενέθλιά σου. κάνετε γιορτή στον παράδεισο, γλυκέ μου; |
![]() |
| μου λείπεις ακόμα. κι ας πέρασε ένας μήνας.. |
![]() |
| μπήκε Αύγουστος καρδιά μου. τα παιδιά παίζουν έξω· γελούν. η χαρά της ζωής στα βλέμματά τους. |
![]() |
| "αύριο" λες, και μέσα σ' αυτήν τη μικρή αναβολή παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ. |
![]() |
| ένας χρόνος,λοιπόν. κι είσαι τόσο μακριά. το σώμα-γέφυρα που ενώνει. εσύ-ψέμα που χωρίζει. |
![]() |
| μα είσαι κάπου εκεί,έτσι; δεν θα χαθούμε. θα λάμψεις απόψε για μένα. και θα σε βλέπω κάθε βράδυ. |
![]() |
| κι εγώ θα 'μαι εδώ όσο εσύ περνάς τις φάσεις σου και θα περιμένω ν' αλλάξεις. ακόμη κι αν εσύ δεν με περίμενες ποτέ. |
![]() |
| Oh sometimes the blues is just a passing bird and why can't that always be tossing aside from your birches crown Just enough dark to see how you're the light over me |
![]() | |||
ακροβατώντας σε ζωή και θάνατο.
ζωντανός νεκρός.
πάρε ανάσα για μένα. σ' αγαπώ. |
![]() |
| είναι που μου λείπεις ακόμα. και δεν ξέρω πού είσαι. και γιατί δεν μιλάς πια όπως και φοβάμαι μήπως τελείωσαν όλα. |