Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

un an.

ένα χρόνο πριν ήταν όλα διαφορετικά. θυμάσαι;ξεχείλιζε παντού αγάπη
ζαχαρωτά και σοκολάτες.
κι εσύ ήσουν δίπλα μου.
μέσα μου.
και μ' αγαπούσες.




πώς γίνεται να μην υπήρξε; αφού το θυμάμαι..

4 σχόλια:

  1. θυμαται,
    αλλα να ξερεις, οσα μας συντροφευσαν και μασ στιγματισαν δεν τελειωνουν ποτε. μπορει να εχει τελειωσει προσωρινα, αλλειναι κυα να ξερεις πως η ζωη κυκλος, και οτι σου περνει στο αναπληρωνει, ή με κατι ίδιο, ή με κτι καλυτερο!
    καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ελπίζω να έχεις δίκιο!


      σ'ευχαριστώ πολύ ήλι!
      καλό σου βράδυ =)

      Διαγραφή
  2. πφ. αυτές οι αναμνήσεις που ξυπνάνε τα αισθήματα που δε πρέπει </3
    πανέμορφο.... απλά αυτό. :)
    φιλιάαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δυστυχώς,δεν μπορείς να ελέγξεις τη μνήμη,ούτε το μυαλό.



      σ'ευχαριστώ πολύ Δανάη! =)
      να έχεις ένα όμορφο βράδυ!

      Διαγραφή