κάτι σαν αποδοχή.

δεν ξέρω πώς, όμως έχω αρχίσει να ερωτεύομαι το χάος της υπάρξεώς σου.

νιώθω κάτι,ακόμη.

 σε σκέφτομαι ακόμη,
όσο κι αν το αρνούμαι και προσποιούμαι
πως αντέχω μακριά σου.
κάθε βράδυ.
κάθε βράδυ σε σκέφτομαι.
σκέφτομαι πώς άλλαξες.
πόσο άλλαξες.
και πόσα θα έδινα για μια βόλτα με τον παλιό σου εαυτό.

αγάπα με,κι ας πονέσω.

μην φοβάσαι-μην διστάζεις.
άγγιξέ με.
στο είχα πει και τότε:
"όσο είμαι εγώ εδώ,θα σε προσέχω."

θυμάσαι εκείνες τις μέρες;
τα φώτα της πλατείας αντικατοπτρίζονταν
στα μάτια σου κι εγώ
σου τραγουδούσα
"You're my world,the shelter from the rain."

not of high importance.

μπήκε Αύγουστος καρδιά μου.
τα παιδιά παίζουν έξω· γελούν.
η χαρά της ζωής στα βλέμματά τους.
κι εσύ πού να γυρίζεις τώρα..

 

Κι όταν πεθάνουμε να μας θάψετε κοντά κοντά 
για να μην τρέχουμε μέσα στη νύχτα να συναντηθούμε.

ισ πινα.

είναι που στ' αλήθεια θα μου λείψεις.

γι'αυτό ένιωσα τη βαρύτητα να τραβάει τα δάκρυα.