365 breaths.

365 ανάσες αγάπης.
μαζί σου [και πιο χώρια από ποτέ.]
πριν ένα χρόνο ήταν όλα τόσο διαφορετικά.

νομίζω μ'αγαπούσες.

αυτοί είμαστε.

ήταν τόσα αυτά που ήθελα να σου πω..
αρχικά σκέφτηκα να σου μιλήσω για το κενό που άφησες
μέσα μου όταν εξαφανίστηκες..
ύστερα σκέφτηκα να σου πω πως ο πόνος έχει φύγει-ή τουλάχιστον
έτσι νιώθω όταν σε βλέπω-και πως απλώς μου λείπεις.
στο τέλος όμως κατέληξα να γυρίζω το κεφάλι
και να κάνω πως δεν σε βλέπω στα μάτια κάθε περαστικού.

αγάπα με,κι ας πονέσω.

μην φοβάσαι-μην διστάζεις.
άγγιξέ με.
στο είχα πει και τότε:
"όσο είμαι εγώ εδώ,θα σε προσέχω."

θυμάσαι εκείνες τις μέρες;
τα φώτα της πλατείας αντικατοπτρίζονταν
στα μάτια σου κι εγώ
σου τραγουδούσα
"You're my world,the shelter from the rain."

γενέθλια.

και σήμερα, σαν να μην το 'ξερα
ένιωσα τα δάκρυα να βρέχουν το πρόσωπό μου.
σήμερα θα ήταν τα γενέθλιά σου.
κάνετε γιορτή στον παράδεισο, γλυκέ μου;

 να με προσέχεις από εκεί,
έτσι είχαμε συμφωνήσει.

κ.

μου λείπεις ακόμα.
κι ας πέρασε ένας μήνας..

ο χρόνος κυλάει τόσο αργά,
οι μέρες νεκρές-το ίδιο και οι φλέβες μου.

this world is just an illusion.

ένας χρόνος,λοιπόν.
κι είσαι τόσο μακριά.
το σώμα-γέφυρα που ενώνει.
εσύ-ψέμα που χωρίζει.

να προσέχεις.

3651914.

ακροβατώντας σε ζωή και θάνατο.

ζωντανός νεκρός.
πάρε ανάσα για μένα.
σ' αγαπώ.

πώς γίνεται;

ένας χρόνος κι ακόμη μου λείπεις.

just come.

είναι που μου λείπεις ακόμα.
και δεν ξέρω πού είσαι.
και γιατί δεν μιλάς πια όπως παλιά.
και φοβάμαι μήπως τελείωσαν όλα.

η οικογένεια δεν ξεχνά, είχαμε πει, θυμάσαι;

μα εσύ ξέχασες.

είσαι εδώ;

εμ,βασικά μου λείπεις.
και δεν θέλω ν' αλλάξεις.
μην γυρίσεις πίσω, σ' εκείνο το καλοκαίρι.
εκείνο πέρασε. τώρα αρχίζει ένα νέο.
μην γυρίσεις πίσω. μείνε εδώ.
γιατί αρχίζεις και αλλάζεις μου λείπεις.

και φοβάμαι ν' αναπνεύσω.