| είναι [ακόμη] μία από εκείνες τις μέρες με την απέραντη θλίψη στα μάτια, στο σώμα, στην ψυχή. |
*θα προσεύχομαι για 'σένα Α[αγαπημένη]
κι ας μην πιστεύω σε κανένα Θεό.
| είναι [ακόμη] μία από εκείνες τις μέρες με την απέραντη θλίψη στα μάτια, στο σώμα, στην ψυχή. |
| και καθώς απομάκρυνα με τ'ακροδάχτυλά μου τ'αλμυρά ρυάκια που έρεαν από τα μάτια μου, αναρωτήθηκα γι'ακόμη μία φορά "μα τι προσπαθείς να σώσεις;" μα τι προσπαθώ να σώσω; τόσο απεγνωσμένα; τόσο μάταια; συνειδητοποιώ πως, αυτό που λέει εκείνο το τραγούδι, αληθεύει. |
| χρόνια τώρα περίμενα για κάτι.. ακόμη δεν το έχω βρει. μα νιώθω κενή δίχως αυτό. |
| προσπαθήσαμε αρκετά. απλώς δεν τα καταφέραμε. ναι,κάπως έτσι θα ξεγελάμε τους γύρω μας. |
| εγώ θα σου πω πως σου έδωσα ό,τι είχα κι εσύ θα γελάσεις γιατί ξέρεις πως μου έδωσες ό,τι είχε απομείνει από 'σένα. |
| κι όσες φορές προσπάθησα να σε αποβάλλω από τη μνήμη, εσύ επέστρεφες με 'κείνο το χαμόγελο που χρόνια νοσταλγούσα. και τυραννικά εμφανιζόσουν σε κάθε παραίσθηση και πραγματικότητα. και άφηνες ανάσες και δάκρυα δίπλα στο μαξιλάρι. κι ένα "συγγνώμη" που δεν ήρθε ποτέ. |
| when our worlds collide, love will tear us apart-again. |
| σε σκέφτομαι ακόμη, όσο κι αν το αρνούμαι και προσποιούμαι πως αντέχω μακριά σου. κάθε βράδυ. κάθε βράδυ σε σκέφτομαι. σκέφτομαι πώς άλλαξες. πόσο άλλαξες. και πόσα θα έδινα για μια βόλτα με τον παλιό σου εαυτό. |
| ευθυγραμμίζοντας ζωές-αναπαράγοντας όνειρα. μικρές ανάσες-στιγμιαίο κοίταγμα. φυγή σε παράδεισο-καταδίωξη απαγορευμένου. διώκτες του ονείρου-πλημμυρισμένα συναισθήματα. χάος. |