άγνωστος.

κι ας είχα πει πως δεν θα γράψω για 'σένα ξανά.

άραγε;

και καθώς απομάκρυνα με τ'ακροδάχτυλά μου
τ'αλμυρά ρυάκια που έρεαν από τα μάτια μου,
αναρωτήθηκα γι'ακόμη μία φορά
"μα τι προσπαθείς να σώσεις;"
μα τι προσπαθώ να σώσω;
τόσο απεγνωσμένα;
τόσο μάταια;
συνειδητοποιώ πως,
αυτό που λέει εκείνο το τραγούδι,
αληθεύει.

 

Ό,τι θυμάσαι, λένε μέσα σου ζει
Ζει και τρυπάει σαν βελόνα πικρή..

κάτι σαν αποδοχή.

δεν ξέρω πώς, όμως έχω αρχίσει να ερωτεύομαι το χάος της υπάρξεώς σου.

ψίθυροι.

να με παρασέρνεις,
για να αισθάνομαι
γιατί χάνομαι
και ξεχνάω πώς είναι να ζεις.

fair enough.

προσπαθήσαμε αρκετά.
απλώς δεν τα καταφέραμε.
ναι,κάπως έτσι θα ξεγελάμε τους γύρω μας.

όμως,τι γίνεται με το μέσα μας;

365 breaths.

365 ανάσες αγάπης.
μαζί σου [και πιο χώρια από ποτέ.]
πριν ένα χρόνο ήταν όλα τόσο διαφορετικά.

νομίζω μ'αγαπούσες.

need you.

and I can't see a thing without your shadow following me..
maybe  it's too late but I  think I'm falling in love with you.
-again.

black.

κι εγώ θα διαβάζω τις ιστορίες που ποτέ δεν γράφτηκαν..
ίσως κάποια μου θυμίσει εσένα.

σιωπή.

φοβάμαι τις λέξεις.
φοβάμαι μη με προδώσουν κι αυτές.

δ.ε.γ.σ.

αρνούμαι πεισματικά να βγάλω το μαρτάκι,
ν'αποδεχτώ πως ο Μάρτης έφυγε..

και πως μαζί του, έφυγες κι εσύ..

αυτοί είμαστε.

ήταν τόσα αυτά που ήθελα να σου πω..
αρχικά σκέφτηκα να σου μιλήσω για το κενό που άφησες
μέσα μου όταν εξαφανίστηκες..
ύστερα σκέφτηκα να σου πω πως ο πόνος έχει φύγει-ή τουλάχιστον
έτσι νιώθω όταν σε βλέπω-και πως απλώς μου λείπεις.
στο τέλος όμως κατέληξα να γυρίζω το κεφάλι
και να κάνω πως δεν σε βλέπω στα μάτια κάθε περαστικού.

νιώθω κάτι,ακόμη.

 σε σκέφτομαι ακόμη,
όσο κι αν το αρνούμαι και προσποιούμαι
πως αντέχω μακριά σου.
κάθε βράδυ.
κάθε βράδυ σε σκέφτομαι.
σκέφτομαι πώς άλλαξες.
πόσο άλλαξες.
και πόσα θα έδινα για μια βόλτα με τον παλιό σου εαυτό.

soul reflection.

forming routes with your fingers.
creating life from the beggining.
my salvation; you.

πείραμα.

ευθυγραμμίζοντας ζωές-αναπαράγοντας όνειρα.
μικρές ανάσες-στιγμιαίο κοίταγμα.
φυγή σε παράδεισο-καταδίωξη απαγορευμένου.
διώκτες του ονείρου-πλημμυρισμένα συναισθήματα.
χάος.

υπάρχω[;]

Έχωσα τα δάχτυλά μου μες τη σάρκα σου. ένιωσα τις πτυχώσεις της επιδερμίδας σου-μια παραίσθηση όλα.
Εσύ δεν είχες πτυχώσεις. Και η ψυχή σου ήταν αψεγάδιαστη.
Πώς καταλήξαμε έτσι;
Αγοράσαμε πλαστούς φόβους για να ζήσουμε μια ζωή δανεική. Αφεθήκαμε στον ουτοπικό μας παράδεισο
δίχως να ξυπνήσουμε από την κόλαση που ζούσαμε.
Αλλάξαμε· αγαπήσαμε με λάθος κριτήρια απαιτήσεις.
Τι εγωιστικά όντα που είμαστε. Παραγγέλνουμε τον έρωτα και περιμένουμε να έρθει και η ευτυχία μετά.
Κι όταν δεν έρχεται, κατηγορούμε τις συνθήκες.

                                                                

 δεν έχει δάκρυα πια.
κλαίνε όσοι στο βάθος ακόμη ελπίζουν

dead inside.

It was different when you were here.
I was me and life was real.

now it's just all gone
and I miss you.
God,I miss you.

ξέρεις,κατά βάθος δεν το εννοώ.

κι είναι μια από αυτές τις μέρες που εύχεσαι
να ήσουν νεκρός.

crossing fingers.

ψέματα σου 'λεγα.
σ'αγαπώ.

le silence.

ας μη μιλάμε για λίγο.
ας αφήσουμε τις σιωπές να μιλάνε για μας.
έτσι, να 'χουμε να τις μετράμε..
 μία,δύο,τρεις..οι σιωπές μας.

ποιος ξέρει,
ίσως συνεννοούμαστε καλύτερα έτσι.
σιωπώντας.

like a dream.

και φύλαγα τα φύλλα των δέντρων που άγγιξες,
για να σ' έχω πιο κοντά μου τις κρύες μέρες του χειμώνα.

έτσι θα σε κράταγα κοντά μου,
νόμιζα.