| είναι [ακόμη] μία από εκείνες τις μέρες με την απέραντη θλίψη στα μάτια, στο σώμα, στην ψυχή. |
*θα προσεύχομαι για 'σένα Α[αγαπημένη]
κι ας μην πιστεύω σε κανένα Θεό.
| είναι [ακόμη] μία από εκείνες τις μέρες με την απέραντη θλίψη στα μάτια, στο σώμα, στην ψυχή. |
| και καθώς απομάκρυνα με τ'ακροδάχτυλά μου τ'αλμυρά ρυάκια που έρεαν από τα μάτια μου, αναρωτήθηκα γι'ακόμη μία φορά "μα τι προσπαθείς να σώσεις;" μα τι προσπαθώ να σώσω; τόσο απεγνωσμένα; τόσο μάταια; συνειδητοποιώ πως, αυτό που λέει εκείνο το τραγούδι, αληθεύει. |
| προσπαθήσαμε αρκετά. απλώς δεν τα καταφέραμε. ναι,κάπως έτσι θα ξεγελάμε τους γύρω μας. |
| είδες τις πτυχώσεις των ματιών υγρές κι απόρησες. δεν κατάλαβες. |
| μου λείπεις ακόμα. κι ας πέρασε ένας μήνας.. |
| μπήκε Αύγουστος καρδιά μου. τα παιδιά παίζουν έξω· γελούν. η χαρά της ζωής στα βλέμματά τους. |
| "αύριο" λες, και μέσα σ' αυτήν τη μικρή αναβολή παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ. |
| κι εγώ θα 'μαι εδώ όσο εσύ περνάς τις φάσεις σου και θα περιμένω ν' αλλάξεις. ακόμη κι αν εσύ δεν με περίμενες ποτέ. |
| Oh sometimes the blues is just a passing bird and why can't that always be tossing aside from your birches crown Just enough dark to see how you're the light over me |