"ακουστά σ'έχουν τα κύμματα,
πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς.."
| Έχωσα τα δάχτυλά μου μες τη σάρκα σου. ένιωσα τις πτυχώσεις της
επιδερμίδας σου-μια παραίσθηση όλα. Εσύ δεν είχες πτυχώσεις. Και η ψυχή σου ήταν αψεγάδιαστη. Πώς καταλήξαμε έτσι; Αγοράσαμε πλαστούς φόβους για να ζήσουμε μια ζωή δανεική. Αφεθήκαμε στον ουτοπικό μας παράδεισο δίχως να ξυπνήσουμε από την κόλαση που ζούσαμε. Αλλάξαμε· αγαπήσαμε με λάθος Τι εγωιστικά όντα που είμαστε. Παραγγέλνουμε τον έρωτα και περιμένουμε να έρθει και η ευτυχία μετά. Κι όταν δεν έρχεται, κατηγορούμε τις συνθήκες. |