άραγε;

και καθώς απομάκρυνα με τ'ακροδάχτυλά μου
τ'αλμυρά ρυάκια που έρεαν από τα μάτια μου,
αναρωτήθηκα γι'ακόμη μία φορά
"μα τι προσπαθείς να σώσεις;"
μα τι προσπαθώ να σώσω;
τόσο απεγνωσμένα;
τόσο μάταια;
συνειδητοποιώ πως,
αυτό που λέει εκείνο το τραγούδι,
αληθεύει.

 

Ό,τι θυμάσαι, λένε μέσα σου ζει
Ζει και τρυπάει σαν βελόνα πικρή..

swallow your fears.

χρόνια τώρα περίμενα για κάτι..
ακόμη δεν το έχω βρει.
μα νιώθω κενή δίχως αυτό.

365 breaths.

365 ανάσες αγάπης.
μαζί σου [και πιο χώρια από ποτέ.]
πριν ένα χρόνο ήταν όλα τόσο διαφορετικά.

νομίζω μ'αγαπούσες.

black.

κι εγώ θα διαβάζω τις ιστορίες που ποτέ δεν γράφτηκαν..
ίσως κάποια μου θυμίσει εσένα.

δ.ε.γ.σ.

αρνούμαι πεισματικά να βγάλω το μαρτάκι,
ν'αποδεχτώ πως ο Μάρτης έφυγε..

και πως μαζί του, έφυγες κι εσύ..

νιώθω κάτι,ακόμη.

 σε σκέφτομαι ακόμη,
όσο κι αν το αρνούμαι και προσποιούμαι
πως αντέχω μακριά σου.
κάθε βράδυ.
κάθε βράδυ σε σκέφτομαι.
σκέφτομαι πώς άλλαξες.
πόσο άλλαξες.
και πόσα θα έδινα για μια βόλτα με τον παλιό σου εαυτό.

soul reflection.

forming routes with your fingers.
creating life from the beggining.
my salvation; you.

βαδίζοντας στους αιθέρες.

θα νικάμε τους καιρούς, μαζί.
και θα περνάμε από τον ουρανό πετώντας,
σαν μια δύναμη.
γιατί θα μ' αγαπάς και θα σ' αγαπώ.
και η αγάπη είναι αρκετή για να κάνεις το αδιανόητο,
πράξη.

πείραμα.

ευθυγραμμίζοντας ζωές-αναπαράγοντας όνειρα.
μικρές ανάσες-στιγμιαίο κοίταγμα.
φυγή σε παράδεισο-καταδίωξη απαγορευμένου.
διώκτες του ονείρου-πλημμυρισμένα συναισθήματα.
χάος.

ανείπωτες λέξεις.

εγώ, όμως θα σ' αγαπάω πάντοτε σιωπηλά,
για να μην σε τρομάξω από την απύθμενη αγάπη μου.
κι εσύ, δεν χρειάζεται να ξέρεις.

I do.

γιατί κάποιες μέρες, σ'έχω περισσότερο ανάγκη απ' όσο νομίζεις.

you cannot make me love you.

με ποιο δικαίωμα μ' αγαπάς; με ποιο δικαίωμα ψηλαφίζεις με τ' ακροδάχτυλα τα κύτταρα της ψυχής μου
κι ύστερα φεύγεις; γιατί με αγγίζεις σαν να μ' αγαπάς, αφού όλα μια ψευδαίσθηση είναι; γιατί με χαϊδεύεις
όπως στα όνειρα-απαλά, γλυκά, ουτοπικά; γιατί χαμογελάς  κι αφήνεις τις πτυχώσεις του δέρματός σου να
χαραχτούν στη μνήμη μου; γιατί με κάνεις να σε αγαπησω;
γιατί; γιατί; γιατί;

δεν μπορείς να το κάνεις αυτό,
μ' ακούς;

φαύλος κύκλος.

αγάπα σαν να μην ξέρεις πως στο τέλος η πληγή δεν θα κλείσει ποτέ_

honest to God, I'll break your heart,tear you to pieces and rip you apart.

la mort.

κάποτε ήμαστε νεκροί,
μ' ακόμη και τώρα, δεν ξέρουμε.

φοβάμαι μήπως πέθανα/μ'αναπνέω ακόμη.
ακούς;

ανείπωτη αγάπη.

αγαπάω σημαίνει δίνομαι, σε μια άλλη, άγνωστη γλώσσα, ξεχασμένη ίσως.
ξεχασμένη εθελημένα. μα εγώ την έμαθα, δεν θα την ξεχάσω ποτέ.
κουρνιάζω δίπλα σου και αποφασίζω να διαγράψω τον κόσμο.
είναι απλό. θα σ'αγαπάω και δεν θα υπάρχει κόσμος.
θα σου δίνομαι σε κάθε όνειρο και παραίσθηση, σ'όλους τους εφιάλτες μου.
ακόμη και στο πιο σκοτεινό μέρος του μυαλού μου
θα σου κρύβομαι και θα περιμένω να με βρεις.
θα σε σκέφτομαι ακόμη κι όταν δεν πρέπει [γιατί τ'απαγορευμένο είναι πάντοτε πειρασμός].
η αγάπη είναι ζωή-κι αν ήταν στο χέρι μου, θα επέλεγα να τη ζήσω μαζί σου.
ακόμη κι αν είχα μονάχα μία, δύο ή άπειρες.

"ακουστά σ'έχουν τα κύμματα,

πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς.."

υπάρχω[;]

Έχωσα τα δάχτυλά μου μες τη σάρκα σου. ένιωσα τις πτυχώσεις της επιδερμίδας σου-μια παραίσθηση όλα.
Εσύ δεν είχες πτυχώσεις. Και η ψυχή σου ήταν αψεγάδιαστη.
Πώς καταλήξαμε έτσι;
Αγοράσαμε πλαστούς φόβους για να ζήσουμε μια ζωή δανεική. Αφεθήκαμε στον ουτοπικό μας παράδεισο
δίχως να ξυπνήσουμε από την κόλαση που ζούσαμε.
Αλλάξαμε· αγαπήσαμε με λάθος κριτήρια απαιτήσεις.
Τι εγωιστικά όντα που είμαστε. Παραγγέλνουμε τον έρωτα και περιμένουμε να έρθει και η ευτυχία μετά.
Κι όταν δεν έρχεται, κατηγορούμε τις συνθήκες.

                                                                

 δεν έχει δάκρυα πια.
κλαίνε όσοι στο βάθος ακόμη ελπίζουν

μην νομίζεις πως είναι για σένα,δεν είναι.

ξέρεις, ήλπιζα ακόμη ότι για σήμερα,
η ευχή σου θα ήμουν εγώ.
χαχ, μα τι ανόητο ον που είμαι.
ξέχασα ότι έχεις πάψει να μ'αγαπάς.

μα αλήθεια, μερικές φορές αναρωτιέμαι..
μ'αγάπησες ποτέ;

december in my mind.

έτσι σ' ονειρεύομαι μα, ύστερα από μερικές ανάσες,
ξυπνάω. χάος, χάος δίχως λογική.

κι αγάπησα με πάθος καθετί που δεν ήταν γραφτό να γνωρίσω.

πληγές.

γλείψε τις πληγές που άφησες.
ίσως έτσι νιώσεις τον πόνο που μου προκάλεσες.

ένας χρόνος και τρεις ανάσεις μακριά/κλάσματα δευτερολέπτου χαμένα στο άπειρο.

dead inside.

It was different when you were here.
I was me and life was real.

now it's just all gone
and I miss you.
God,I miss you.